การบันทึกผลงานของวิชาหนังสือสำหรับเด็ก ครั้งที่ 5

     บันทึกผลงานครั้งที่ 5     

งานต่อไปอาจารย์ได้สอนให้ทำนิทานวงกลม งานนี้เป็นงานเดี่ยว เนื้อหาข้างในต้องเป็นเนื้อหาที่เเต่งเอง

ใส่เทคนิคต่างๆที่เคยเรียนมาใส่ลงไปนี่เป็นงานสุดท้ายที่ได้ทำเพราะใกล้สอบเเล้ว 

ไปดูกันเลยว่างานของฉันหน้าตาเป็นอย่างไร

นี่คือภาพที่กำลังทำเเต่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์

อยากเห็นรูปเล่มที่เสร็จสมบูรณ์กันหรือยัง

.

.

.

ไปดูกันเลย

ผลงานที่เสร็จสมบูรณ์ อาจจะไม่สวยเเต่ตั้งใจทำที่สุดเเล้ว

การบันทึกผลงานของวิชาหนังสือสำหรับเด็ก ครั้งที่ 4

     บันทึกผลงานครั้งที่ 4     

อาจารย์ได้เเจกกระดาษให้มาพับป๊อปอัพ

ในหลายๆเเบบ วันนี้ได้ทำป๊อปอัพถึง 6 เเบบ




หลังจากอาจารย์ได้สอนทำป๊อปอัพไปถึง 6 เเบบ 

อาจารย์ได้สั่งงานกลุ่ม  กลุ่มละ 5 คนให้ไปออกเเบบหนังสือสำหรับ

เด็กที่มีป๊อปอัพทั้ง 6  เเบบอยู่ในเล่ม ให้สวยงามโดยที่ไม่ต้องมีตัวหนังสือเเต่ใช้ภาพ

เเละความเคลื่อนไหวของป๊อปอัพสื่อให้เด็กเข้าใจ


อาจารย์ได้สั่งให้ทำนิทาน 1 เล่ม ที่รวมเทคนิคต่างๆ

ที่อาจารย์สอนใส่เข้าไปเเละเพิ่มเทคนิคพิเศษ 2 อย่าง



เเละนี่ก็คือผลงานอีกชิ้น เเละก่อนที่จะส่งอาจารย์ได้ให้นำนิทานไปเล่าให้น้องๆฟัง




ภาพตอนเล่านิทานให้เด็กๆฟังเด็กๆชอบมากเด็กทุกคนมีส่วนรวมในการทำกิจกรรม

การบันทึกผลงานของวิชาหนังสือสำหรับเด็ก ครั้งที่ 3

     บันทึกผลงานครั้งที่ 3     

ภาพในขณะที่กำลังทำงาน







ผลงานนิทานปากเปิดของพวกเราทั้ง 6 คน  อาจจะไม่สวยมากโดนติ


บ้างเพราะมันก็คือการเรียนรู้ งานครั้งต่อไปจะได้ไม่ต้องบกบร่องในเรื่องเดิมๆ


 การเป็นครูที่ดีควรเริ่มปรับปรุงข้อผิดพลาดในตอนนี้

องค์ประกอบของหนังสือสำหรับเด็ก ครั้งที่ 2

 

  บันทึกผลงานครั้งที่ 2    

   อาจารย์ได้สั่งงาน 1 ชิ้นคือ ให้ไปหนังสือสำหรับเด็ก 1 เล่ม ที่เราสนใจ
 เเล้วก็เล่าเรื่องย่อของนิทาน ว่าประกอบไปด้วยส่วนใดบ้าง ทำไมถึงเลือกนิทานเล่มนี้ 
เนื้อหาในหนังสือเป็นอย่างไรบ้าง พร้อมภาพประกอบ 

งั้นเรามาเริ่มกันเลย

ฉันได้ยืมหนังสือ 1 เล่มมาดูกันว่าจะน่าสนใจเเค่ไหน



           หนังสือที่ฉันสนใจ ชื่อเรื่องว่า  ฮัด...เช้ย           
 เป็นหนังสือของนายอินทร์ ที่ได้รับรางวัลหนังสือภาพสำหรับเด็กยอดเยี่ยมประจำปี ๒๕๕๑

  

เนื้อหาข้างอกของหนังสือที่ฉันเลือก

       องค์ประกอบของนิทาน    

    องค์ประกอบของนิทาน ประกอบไปด้วยส่วนต่างๆ ดังนี้

    1. ชื่อเรื่อง นิทานทุกเรื่อง ก็ต้องมีชื่อเรื่องที่ดึงดูดความสนใจ การตั้งชื่อเรื่องส่วนใหญ่ก็จะเอาตัวละคร พฤติกรรม หรือสถานการณ์เด่นในเรื่องมาตั้งเป็นชื่อ 

      2. โครงเรื่อง คือ องค์ประกอบเรื่องราวของเรื่องในนิทานตั้งแต่ต้นจนจบ โดยแบ่งออกเป็น จุดเริ่มต้นเรื่อง กลางเรื่อง ตอนจบ และบทสรุป นิทานที่มีบทสรุปนั้นเหมาะสำหรับเด็ก ๆ แต่นิทานบางอย่างที่ต้องการให้คนได้คิดจากเนื้อหานิทาน ก็อาจไม่มีบทสรุปให้คนได้ตีความ แต่สำหรับเด็ก ๆ นั้นนิทานควรมีบทสรุป 

      3. เนื้อหา คือ รายละเอียดของเรื่อง ซึ่งอธิบายเหตุการณ์ ตัวละคร ฉาก ข้อคิด และอื่น ๆ โดยเนื้อหาของเรื่องเป็นตัวสำคัญที่ทำให้นิทานมีคุณค่า

     4. ตัวละคร คือ สิ่งที่ทำให้เกิดเรื่องราว ตัวละครเป็นตัวเดินเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบ ซึ่งนิทานแต่ละเรื่องอาจมีตัวละครมากน้อยขึ้นอยู่กับเนื้อหาสาระและปัจจัยต่าง ๆ ที่เป็นเหตุผลทำให้เกิดตัวละครนั้น ๆ และตัวละครบางเรื่องอาจมี ตัวเอก ตัวร้าย ตัวประกอบ บางเรื่องอาจมีแต่ตัวเอกกับเหตุการณ์ บางเรื่องอาจมีแค่ตัวเอกับตัวร้าย

       5. ฉาก คือ พื้นหลังของเหตุการณ์ และเหตุการณ์ เช่น เรื่องเกิดในน้ำ เกิดในวัด เกิดที่ใต้ต้นไม้ หรือเกิดในที่ต่าง ๆ เพื่อให้คนฟังมโนภาพตาม และรู้สึกมีอารมณ์ร่วมไปกับตัวละครและเนื้อหาของเรื่อง

    เค้าโครงเรื่อง ของนิทานเรื่อง ฮัด...เช้ย มีอยู่ว่า มีเเมลงตัวหนึ่งบินมา ฮ้า ฮะ ฮะ ฮะ ฮะ
เเมลงตัวนั้นบินไป เจอสัตว์หลายๆชนิดที่ตัวใหญ่กว่าตน เเล้วก็ฮ้า ฮะ ฮะ ฮะ ฮะ ทุกครั้งที่ฮัด...เช้ย
 จะมีสัตว์ที่ตัวใหญ่โผ่ลเข้ามาเรื่อยๆ สัตว์ทั้งหมดประกอบไปด้วย กบตัวใหญ่กว่าเเมลง เต่าตัวใหญ่กว่ากบ กระต่ายตัวใหญ่กว่าเต่า ห่านตัวใหญ่กว่ากระต่าย หมูตัวใหญ่กว่า...  หมีตัวใหญ่กว่า...  ช้างตัวใหญ่กว่า...  เอ๊ะ!นั่นตัวอะไร ตัวใหญ่กว่าช้าง  เอ๊ะ! เเล้วเเมลงตัวนั้น อยู่ไหนกันนะ......สรุปเเล้วเเมลงตัวนั้นใหญ่ขึ้นเรื่อยๆๆตามการฮัด...เช้ยของเหล่าสัตว์เเละเป็นตัวที่ใหญ่ที่สุด



  สาเหตุ ที่เลือกนิทาน เรื่อง ฮัด...เช้ย เพราะ มีหน้าปกที่สะดุดตา เนื้อหาเข้าใจง่ายไม่เยอะไปสำหรับเด็ก มีความเพลิดเพลิน มีภาพที่สวยงาม สามารถร้องเป็นเพลงได้ เเละยังสอนให้เด็กรุ้อีกว่าสัตว์ชนิดไหนตัวใหย่กว่ากัน


สุดท้ายนี้ก็อยากให้ลองไปอ่านหนังสือเล่มนี้กัน 
เพราะมันสนุก เเละสามารถเพิ่มพัฒนาการของเด็กๆได้มากพอสมควร